Tajemnice Bazyliki Sagrada Família
Bazylika Sagrada Família jest marzeniem jednego człowieka, ale wspólnym dziełem
wielu twórców. To jedna z najbardziej niezwykłych świątyń na świecie i najsłynniejsze,
choć ciągle niedokończone dzieło Antoni Gaudíego. To także zapisana w kamieniu
opowieść o świetle i ciszy. O tym, jak daleko może sięgnąć ludzka wyobraźnia, gdy
towarzyszą jej wiara, pasja i bezgraniczne oddanie idei.
NAJDŁUŻSZA BUDOWA EUROPY. SAGRADA FAMILIA – MODLITWA ZAKLĘTA W
KAMIENIU
Sagrada Familia jest świątynią pokutną, co oznacza, że jest finansowana wyłącznie z datków
i biletów wstępu. Jej budowa rozpoczęła się w 1882 roku i wciąż trwa, co nie przeszkadza
odwiedzać ją milionom turystów i pielgrzymów rocznie.
Dzieło człowieka nie może być większe niż dzieło Boga
Bazylika docelowo będzie miała 18 wież, w tym 12 poświęconych apostołom,4
ewangelistom, jedną Matce Bożej i tę najwyższą – Jezusowi Chrystusowi (172,5 m), co
uczyni Sagrada Familia najwyższym kościołem świata. Wysokość wieży nie jest
przypadkowa, Gaudí celowo zaprojektował ją niższą niż wzgórze Montjuïc, uważając, że
dzieło człowieka nie powinno przewyższać dzieła samego Boga.
Trzy strony bazyliki to trzy monumentalne fasady odzwierciedlające poszczególne etapy
życia Jezusa. Każda z nich opowiada inną historię i wywołuje zupełnie odmienne emocje.
Fasada Narodzenia jest bogato zdobiona, pełna roślin, zwierząt i radości życia, Fasada Męki
Pańskiej to surowa, dramatyczna, niemal ascetyczna zabudowa a będąca ciągle w budowie
Fasada Chwały ma symbolizować drogę człowieka do Boga.
Za życia Gaudiego gotowe były jedynie Fasada Narodzenia Pańskiego i krypta, w której
znajduje się jego grób. Zostały one wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Z
czwartej strony świątyni znajdują się drzwi wejściowe, zawierają fragment modlitwy „Ojcze
nasz” w kilkudziesięciu językach, w tym także po polsku.
Gaudi – życiorys niezwykły jak jego dzieła
Jako młody architekt Antonio Gaudi bywał w elitarnych salonach Barcelony, nosił eleganckie
stroje i interesował się modą. Był człowiekiem do wynajęcia, projektował niemal wszystko od
kiosków z papierosami po bramy wjazdowe. Z czasem kompletnie zmienił styl życia: pościł,
modlił się godzinami i pracował bez wytchnienia. Nie zwracał już uwagi na wyszukane stroje.
Kiedy wpadł pod tramwaj i trafił do szpitala, sanitariusze zawieźli go szpitala dla ubogich. Nie
przyszło im do głowy, że wielki architekt i wizjoner ubiera się jak włóczęga.
Gaudi zdawał sobie sprawę, że nie uda mu się zobaczyć swojego dzieła po ukończeniu,
dlatego zostawił szereg wskazówek i wytycznych niezbędnych do kontynuowania prac. Kiedy
pytano go, dlaczego budowa trwa tak długo, mając na myśli Boga odpowiadał spokojnie
„Mojemu klientowi się nie spieszy”. Planowane zakończenie budowy (z przerwami i
korektami) wiązano z setną rocznicą śmierci Gaudíego, ale już wiadomo, że nie da się go
dotrzymać. Podobno nowy termin to rok 2032… Paradoksalnie, jej nieukończenie stało się
częścią jej tożsamości – symbolem cierpliwości i ciągłości pokoleń.
Antonio Gaudi budował Sagrada Familię 43 lata a 12 ostatnich lat swojego życia poświęcił
wyłącznie jej. Zmarł w 1926 roku w wyniku obrażeń odniesionych po potrąceniu przez
tramwaj. Obecnie kościół katolicki prowadzi proces beatyfikacyjny wielkiego twórcy.
Uwielbienie Boga zapisane w kamieniu i świetle.

Już po śmierci architekta, podczas hiszpańskiej wojny domowej (1936), zniszczono
pracownię Gaudíego a wiele rysunków i modeli spłonęło. Dzisiejsi architekci rekonstruują
jego wizję na podstawie fragmentów, zdjęć i notatek. Co ciekawe, przez lata świątynia była
budowana bez oficjalnego pozwolenia, które formalnie zostało uzyskane dopiero w XXI
wieku. 7 listopada 2010 roku papież Benedykt XVI dokonał konsekracji Sagrady Familii
ogłaszając ją podczas uroczystej mszy bazyliką mniejszą (basilica minor). Było to
wydarzenie historyczne, jako że konsekracja nastąpiła pomimo niezakończenia budowy, co
zdarza się niezwykle rzadko. Benedykt XVI w homilii podkreślił, że bazylika jest
„uwielbieniem Boga zapisanym w kamieniu i świetle”.




Agnieszka Dokowicz


